SerkanTürk

Rüzgârlı Camlar Üzerine Yorumlar-1

Thu, 14 May 2009 01:09:00 +0300

Çiğdem Sezer

RÜZGÂRLI CAMLAR

“Rüzgârlı Camlar” ı okumayı bitirip kapağını kapattığımda, 12-13 yaşındaki bir çocuğu da sayfaların arasına kapatmışım duygusuna kapıldım. Kitaptaki öyküler farklı zaman, mekân ve kişileri kapsıyorsa da anılan kahramanlardan başka bir kahraman –bir çocuk, çocukluk belki- bir öyküden diğerine taşınıp duruyordu. O çocukla birlikte sürgit bir şiir de taşınıyordu öyküden öyküye. Kitaptaki öykülerden birinde de konu edilen Rus oyuncaklarında olduğu gibi; birini açıyorsun içinden başka biri çıkıyor. Sonra diğeri… Bütün kutuları açınca , 12- 13 yaşındaki o çocuk ve şiiri kalıyor orta yerde; içli, hüzünlü, “sürekli bir ölme hali”nde ama yaşama tutkun…

Lirik, akıcı, içe dokunan bir dili var Serkan Türk’ün. Metaforları kullanarak gölgeliyor kişileri, zamanı ve olayları. “Siz görün” dercesine yazıyor. İçe, geçmişe bakmanın, gördükleriyle acı.. ( devamı )

her şeyin güzel olma nedenleri çıktı.

Wed, 18 Feb 2009 11:07:00 +0200

"sessizliğimizden geçiyor güz
sararan otların arkasından bakıyoruz gidenlerimize
kuşlara bakıyoruz, geçen gemilere ve denize
arkasından el sallanan günlere
kimselere işittirmeden yangınımızı,
o yüzden suskunluklar içiyor içimiz,
kaçacak yer arayacak kim görse"

Serkan Türk
her şeyin güzel olma nedenleri, 64 sayfa, şiir
Kül Sanat Yayınları
Şubat 2009.. ( devamı )

Notre Dame'ın Küskünü

Tue, 27 Jan 2009 15:14:00 +0200

her duyduğum ölüm kamburum

olurdu. sonsuz gökleri sarsardı yağmur

ellerinde kir birikmiş günahkar bir kadın

beyaz bir çarşafı gererdi bahçesinde

Issız Adamlar

Mon, 05 Jan 2009 01:34:00 +0200

Burun kemiklerinden başlayarak bir sızlama yayılıyor bedenime. Ağladım mı yoksa az sonra kopacak fırtınanın habercisi mi bu sızlama bilmiyorum. Bildiğim bütün bütün bir şeylerin içimde yer değiştirdiği. Mevsimleri birbirine kattım. Kışın ilk günlerini belirsizlik içinde yaşadım. Bahar geldiğinde çiçeklerimi açmak için hazırdım. Yazın başlangıcında ben de meyveye durmuştum diğer tüm ağaçlara özenerek. Ve sonra temmuzu, ağustosu yaralı bir hayvan gibi serin yerlerde içimin acısını dindirmeye çalışarak geçirdim. Güz gelmeden kan kaybım bitsin istedim. Yeni bir mevsime taşmamalıydı yaşadıklarım. İzin vermedin bitmesine. Sonra eylül geldi gülümseyerek. Ben bütün eylüllerin arkasından baktım. Ağrılarım geçsin diye bekledim biraz daha. Birer ikişer yaprak dökmeye devam ettim ekimle birlikte. Kurumuş o yaprakların üzerinden geçtiğini düşündüm. Geçmişin üzerinden geçer gibi umarsızdın. Rahatı kaçan bir ağaçtım. Oysa sen ne rahat insandın, dayanamadığım.

Bazı insanlar yaşadıklarını kolayca unutabilirken, bazıları her anıyı taze tutmaya çalışıyor. En çok kendini içlerini oyduklarının farkına varamıyorlar sanırım. Okuduğum kitaplarda, dinlediğim şarkılarda ve gördüğüm filmlerdeki her olayı kendime dair bir şeyler bulacağımı sanarak takip etmem unutmadığımın bir göstergesi değil mi? Issız adam’ın ardından sinema salonunu boşaltan insanların yüzlerinde de gördüğün .. ( devamı )

Elleri kirlenir mi insanın her ayrılıktan sonra

Wed, 05 Nov 2008 12:57:00 +0200

Elleri kirlenir mi insanın her ayrılıktan sonra? Bu soruyu kime sorsam benzer yanıtlar alacağıma eminim. Gözlerini yazı sayfasına yeni bir şey bulmak umuduyla dikenler için bu yazı bir şeyleri anlatır mı bilemem. Bir köşe başından dönüyordunuz da karşınıza aniden çıkıverdi. Hani o meşhur reklamdakine benzer bir şey oldu. Elinizdeki her şey yere dağıldı çarpışınca. Sonraki sahnede ikiniz bir anda yerdekileri toplama telaşında. Birbirinizden özür diliyorsunuz. Topladıklarınızı karşınızdakinin eline uzatırken göz göze geliyorsunuz, o anda fark ediyorsunuz birbirinizi. Az sonra yolunuza gidecekseniz oysa. Yaptığınız iş görüşmeleri sonuçsuz çıkmış, başka birinden doğru sonuç alacağınızdan emin bir inançla giderken tam karşınıza böylesi… Hani içinize sıcak bir şeyler düşüyor. Çok kısa bir sürede yaşandığı için hepsi o yoluna doğru adım atmış oluyor. Kimin umurunda iş görüşmesi?

Sıcak günlerde sokaktan geçerken altından geçtiğiniz bir ağaç gölgesinde daha uzun kalmak isteği gibi, daha çok o yüze bakmak geçiyor içinizden. Yerden topladıklarınızı uzatırken kazara parmaklarınız onunkilere değdiğinde, bi.. ( devamı )

Kalben Dönmek

Wed, 05 Nov 2008 12:55:00 +0200

“Yaktığım, atladığım, söndürdüğüm /bir yangın yerindeyim / içimde sadece, dediğim gibi, / her gidenden biriktirdiğim melekler, /kalbimin üstünde bir daha hançer,” der Enstrümantal isimli şiirinin son bölümünde Birhan Keskin. Ayrılığın içinden geçtiği son yazım sonrasında, gerek okur yorumları, gerekse sonbahar mevsimi yeni şeyler fısıldadı kulağıma yağmurla. Bu yazımda ayrılığın başka görüntülerini hatırlatarak gerçeğe, kalbinize dönmenizi istiyorum.

Ayrılık üzerine sayısız anı anlatabilir insan. Doğduğumuz günden itibaren, hayatın farklı dönemeçlerinden geçmeye başladığımız o ilk günlerden bugüne gelene kadar, canımızı yakan, canının yandığını gördüğümüz onlarca dostumuz var çevremizde. Bizim gibi toplumlarda özellikle Anadolu’da yaşıyorsanız iç içe geçmiş ailelerin arasında oluşmuş özel bağ sayesinde insanın insana bakışı başka türlüdür. Her ne kadar son yıllarda bu bağlarında bazı dış nedenlerle zayıflamış olduğunu konusunda şüphelerimiz artmış olsa da diğer toplumlara göre hâlâ güçlüdür ilişkilerimiz.

Mahallemizden taşınan bir aile gün gelir bizi ayrılıkla tanıştırır. Bazı sabah kahvaltılarına koşup gittiğimiz ev .. ( devamı )

kıblesi olmuşsun yüzümün

Sun, 07 Sep 2008 13:41:00 +0300

a) İlk anların o insanı sarhoş eden yanını düşünüyorum. Küçük bir bakış yalnızca kalan bana. Yalnızca iki kişinin karşılıklı algılayabilecekleri bir birliktelik halidir bahsettiğim. Uzaklaştığınızda bile emanet alınıp verilen bir şeylerin olduğunu bilirsin. Üç beş gün geçer ve oradadır o his.

b) Yorgunluktur gördüğün o yü.. ( devamı )

Söyleşi

Wed, 27 Aug 2008 13:17:00 +0300

GENÇ KUŞAK ÖYKÜCÜLERİMİZDEN SERKAN TÜRK İKİNCİ KİTABINI ÇIKARDI

“Birbirinin gözüne bakmayan insanlar olduk”

Rüzgârlı Camlar’ın öykülerinin hem durum hem de olay öykücülüğünün özelliklerine göre kaleme alındığını görürsünüz. Yalnızlık, ölüm, ayrılık ve hüzün üzerine yazılmış bu metinler her ne kadar yaşamın acı yönlerini imlese de mutsuzluk vermiyor okuyana. Diğer metinlerden farkı bu olsa gerek. Acının kucağında ama hep mutluluğa göz kırpıyor pencereden görünenler. Hayattan beslenen öyküler yazıyorum.

SELÇUK KÜPÇÜK

- İlk önce şunu sormak isterim aslında. Bugün Dergah, Yedi İklim, Hece gibi önemli edebiyat dergilerimizin başında öykücüler bulunuyor. Sen de Ada dergisini çıkarıyorsun. Bu bahsettiğim dergicilik geleneğimizdeki hatırı sayılır öykücü editör olgusu hususunda sen neler söylemek istersin?

İyi bir edebiyat dergisi çıkarmak için yalnızca şiirle ya da öyküyle değil tüm edebi türlerle yakınlık kurabilmek gerekir. Sanatı bir bütün olarak düşündüğümüzde hazırladığımız derginin şiir, deneme, öykü ve diğer sanat dallarında başarılı ürünler yayımlaması birazda editör kadrosunun seçiciliğine bağlı. Ada dergisinde gerek arkadaşlarım, gerekse ben çok titiz davranmaya çalışıyoruz. İlk kez ür&uum.. ( devamı )

Aşkı Nereye Gömebilir İnsan

Mon, 09 Jun 2008 10:39:00 +0300

Aşkı Nereye Gömebilir İnsan

Serkan Türk

Yazın odasına bir kez daha geldim. Bu kez güneşli bir sabah hâkim odaya. Masamın üzerinde az sonra size bahsedeceğim kitap duruyor. Notlar almıyorsanız her kitabı aldığınız kitapçıyı aklınızda tutamazsınız. Önce bu kitabın elime geçme öyküsünü anlatsam daha mı iyi olur? İstanbul’un o kalabalık caddelerini adımlarken bir ara sokağa daldık Seyit’le. “Eski kitaplar satan bir yere götüreceğim seni” dedi. Yeni yerler görmeyi severim. Çarşılar, alışveriş merkezleri değil bahsettiğim şey. Başka bir arkadaşımla ne zaman büyük bir kentte bulunsak sabahın erken vaktinden başlayarak tüm büyük alışveriş merkezlerini, marketleri gezerdi. Ben daha uyuyor olurdum o gidip geldiğinde. Benimse bu tür bir gezilerde ilgimi başka şeyler çeker. Küçücük bir dükkân örneğin… İçindeki yaşanmışlığı görmenin beni mutlu ettiği kanısındayım. Bir saatçi dükkânı düşünün. Yüzlerce saat başka zamanları gösterir gi.. ( devamı )

Aramızdan Salyangoz Geçiyor

Mon, 09 Jun 2008 10:38:00 +0300

Aramızdan Salyangoz Geçiyor

Serkan Türk

Birkaç gün önce ‘aramızdan salyangoz geçiyor’ isimli bir şiir yazmıştım. Yaşanılan birçok anı biten ilişkilerden sonra hemencecik unutulamıyor, unutulmamalı bence. Hayat bize yeterince cömert davranmıyor diyor konuştuğum bazı arkadaşlarım. Ya biz, onun içini yeterince doldurmayı başarabiliyor muyuz? O kadar çok yaşayan ölü var ki aramızda dolaşan, mutluluktan bahsetmek zorlaşıyor. Üçüncü sayfa haberlerinin artık çoğumuzun içinde kıpırtı oluşturmamasını buna bağlıyorum, nefes alıp verenlerin arasında çok sayıda ölü oluşuna.

Asansöre biniyoruz. Bizim arkamızdan iki kişi daha koşturup kapı kapanmadan son anda içeri giriyor. Çıkılacak kat için tuşa basıyoruz. Sonra bir metre karelik bir alanda birbirimize bakmamak için inanılmaz bir enerji harcıyoruz. Oysa küçük bir selam cümlesi genişletecek asansörün i&.. ( devamı )